عشق...........سکوت..............تنهايي........کاش مي توانستم گل هايي را که از قلبم چينده ام نثار

پاکي عشق و قلبت و زيبايي نا فذ چشمانت کنم........ولي افسوس هرگز

..تقديم به تو که جاود انه در قلب کوچکم هستي و لحظه اي نيست اشکي براي تو نريزم

ثانيه هاي زند گي ام بي تو سپري مي شود و تو با داشتن همه چيز تنهايي من را نخواهي فهميد چون دم از

دوست داشتن زياد تو نمي زنم.......مي دانم د لت د ر تسخير است.....من و قلب عاشقم هميشه انتظارت

را از پشت اشک ها و آه ها خواهيم کشيد